ความภูมิใจของใคร…แต่ละคน

… คือความภูมิใจของใคร ของแต่ละคน ย่อมต่างกันไป ในชีวิตของแต่ละคน ย่อมมีประสบการณ์ชีวิตที่ต่างกันไป สิ่งที่น่าชื่นชมและน่าภูมิใจมากขึ้นหลายเท่าตัว จากเรื่องวันนี้ที่ได้ดู คือ “การช่วยเหลือของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน” การช่วยเหลือชาวเยอรมัน ครอบครัวที่ประสบเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อเดือนมีนาคม 2011 และสึนามิ ที่พวกเค้าไม่คิดว่าจะรอดชีวิตกลับประเทศได้อีก เรื่องราวของครอบครัวชาวเยอรมันที่มาเที่ยวญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 11 มีนาคม แล้วกลายเป็นผู้ประสบภัย มันเหมือนหนังเรื่องนึงที่เราไม่อยากจะเชื่อว่านี้คือเรื่องจริง การที่ต้องมาเผชิญกับภัยพิบัติระดับที่คาดไม่ถึง ในเมืองที่เราไม่คุ้นเคย ภาษาที่ฟังไม่เข้าใจ แล้วเราต้องทำอย่างไร นี่คือความสับสน และสร้างความหวาดกลัวไม่น้อยเลยทีเดียว ครอบครัวชาวเยอรมัน สามคนนั่งแท๊กซี่กลับหลังจากเจอแผ่นดินไหว ถูกน้ำพัดรถจนเกือบจม ต้องว่ายน้ำออกจากรถ แล้วเกาะที่รั้วบ้านแห่งหนึ่ง หญิงชาวเยอรมันคนที่เป็นแม่ มืออ่อนล้าไม่สามารถทนต่อได้ มือจึงหลุดจากขอบรั้ว แต่เวลานั้นกลับมีอีกมือนึง ที่เอื้อมมาจับไว้ และช่วยพากลับเข้าอพาร์ทเม้นได้ทั้งครอบครัว ซึ่งในอพาร์ทเม้นห้องนั้น ผู้ชายญี่ปุ่นคนที่เอื้ิอมมือช่วยชาวเยอรมันทั้งสามคน ได้ช่วยคนชราอีกสองคน ที่เดินไม่ได้จากห้องข้างๆด้วย คุณยายแก่ๆ ถูกอุ้มไว้บนชั้นหนังสือสูง คุณตาแก่ๆ ถูกอุ้มไว้บนชั้นวางทีวี และสามคนชาวเยอรมัน ปีนขึ้นไปอยู่บนซิงค์ล้างจานในครัว ในขณะที่ระดับน้ำก็สูงขึ้นเรื่อยๆจนระดับเท่าซิงค์ในครัว แล้วคงระดับอยู่อย่างนั้น หลังจากนั้นชาวเยอรมัน ก็ได้รับความช่วยเหลือให้ไปอยู่รวมที่ศูนย์ดูแลผู้ประสบภัย รวมกับคนญี่ปุ่น จากการให้สัมภาษณ์ของผู้ดูแล พวกเค้าทั้งสามมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว […]

Hay Fever โรคแพ้เกสรดอกไม้ของฉันปี 2012

ปีนี้เริ่มเป็นวันที่ 22กุมภา หลังจากกลับมาจากทริปเล่นสกีที่ Niigata กับเบสและน้องนุ่น สภาพโดยทั่วไป หนัก เนื่องด้วยเริ่มเป็นเมื่อคืนแต่ไม่มียา จนกลับมาถึงบ้านกว่าจะได้กินยาก็สองทุ่มครึ่งเข้าไปละ ก่อนกินยา: คันตา ตาแดง และแสบตา น้ำตาไหล มีขี้ตาแข็ง น้ำมูกไหลเป็นน้ำใสๆ ไม่ยืดเป็นขี้มูกนะ (กินน้ำเข้าไปไหลออกทางจมูก) จามไม่หยุด คันจมูกด้านใน แต่ขยี้จนแดงและบวมเลย ง่วงนอนมาก ยาคงออกฤทธิ์และด้วยความเหนื่อย นอนไม่พอช่วงนี้ นอนก่อนดีกว่า