เพิ่งกลับมาได้เป็นวันที่สาม ก็กลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมๆ นั่งหน้าจอเขียนงานส่งต่อไป

ช่วงเวลาเขียนงานของหลายๆคนอาจต้องการสมาธิ นั่งที่เงียบๆทำงาน

แต่สำหรับเราการเขียนงาน ต้องมีเพลงให้ฟังหละ

แล้วเพลงที่ผ่านเข้ามาวันนี้ ถึงกับสะดุด หยุดเขียนแล้วหา MV ดูเลย คือ ……..

“คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดซักแห่ง

คงมีใครซักคนรออยู่ ตรงนั้น”

ต้องมีสินะ … ดินแดนแห่งความรัก

Starbucks Coffee Drive-thru สาขาแรกของประเทศไทยอยู่ที่พอร์โต ชิโนพระรามสอง (Porto Chino) เหมือนจะเป็นศูนย์การค้า มีร้านขนม ร้านกาแฟ ร้านอาหารและร้านค้าอยู่ที่นี่หลายร้านเลย
ใครที่เดินทางผ่านเส้นทางนี้ไปหัวหิน ชะอำ ก็คงผ่านตากันบ้าง รอบนี้เราก็ผ่านเส้นทางนี้ เลยขอแวะลงมาซื้อกาแฟ บวกกับอยากชมร้านที่เห็นผ่านรูปถ่ายมากนาน ด้วยดีไซน์ของตัวอาคารที่น่าสนใจแล้ว อยากเห็นบรรยากาศภายในร้านด้วย

เดินลงจากรถแบบตัวเบา เพราะลืมกล้องทั้งๆที่ตั้งใจจะลงมาถ่ายรูป เอาละใช้ความสามารถของกล้องมือถือให้คุ้มละกันนะ

สถานที่ที่นี่สวยเลยทีเดียวดูไม่เหมือนเมืองไทย คล้ายอยู่ต่างประเทศแล้วแวะจุดพักรถเลย

ยังดูใหม่และสะอาดมาก วันที่แวะเข้าไปเป็นวันที่คนไม่เยอะเลย เอ…หรือมันเงียบแบบนี้อยู่แล้วนะ?

บอร์ดรายการเครื่องดื่มและขนมของสตาร์บัคส์ที่อยู่ด้านหน้า ถ้าเอาไว้ให้รถที่ขับผ่านมาสั่งกาแฟ เราว่าตัวมันเล็กไปนิดนึง อ่านจากรถคงจะมองไม่ค่อยเห็น แต่คนส่วนใหญ่ก็น่าจะมีเมนูในใจกันอยู่แล้ว แค่ดูรูปก็น่าจะโอเค ~

จะเอ๋ ~ มันมีกล้องมั้ยเนี่ย เอาหน้าโผล่เข้าไปในกล้อง ไม่รู้พนักงานจะตกใจมั้ยนะ 555~
สั่งกาแฟได้ที่นี่เลยจ้ะ

แต่เราไม่ได้ขับรถมา ไม่ตรง concept Drive-thru เลย ^^;
อยากเข้ามาดูบรรยากาศในร้านด้วย สาขาที่ได้รับรางวัลแห่งแรกของเอเชีย ทางด้านสิ่งแวดล้อม
ซึ่งก่อนหน้านี้ร้านกาแฟสีเขียวสตาร์บัคส์ที่อเมริกาก็ใช้ตู้คอนเทนเนอร์เก่ามาทำเป็นร้านกาแฟแบบ drive-thru เพื่อเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมแล้วด้วย

สำหรับสาขานี้ก็เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมด้วย การใช้กาแฟที่บดใช้แล้วนำมาปลูกต้นไม้และยังแจกฟรีให้เอากลับบ้านกันได้ เป็นการรักษาสิ่งแวดล้อม ECO ได้อีกทางหนึ่ง

นอกจากนี้ก็มีส่วนลดพิเศษสำหรับลูกค้าที่นำแก้วส่วนตัวมาเอง เพื่อดูแลสิ่งแวดล้อม ลดการใช้แก้ว

ดูจะเป็นเรื่องปกติทุกสาขาของทุกร้านกาแฟสตาร์บัคส์และอีกหลายๆร้านกาแฟก็มีแคมเปญแบบนี้แล้วเช่นกัน

บรรยากาศภายในร้านโปร่ง โล่ง สว่างด้วยการใช้ความสว่างจากแสงอาทิตย์ลดการเปิดไฟ ลดการใช้ไฟฟ้าได้มากในช่วงเวลากลางวัน (แต่ก็แอบร้อนนิดๆนะ แดดมันแรงเกินไปสำหรับเมืองไทย)

ถ้าอากาศเย็นสบาย ที่นั่งด้านนอกเหมาะกับการจิบกาแฟมากๆ

ลองแวะกันดูค่ะ สำหรับสาขานี้ที่ Porto Chino นอกจากร้านกาแฟสตาร์บัคส์แล้ว ก็ยังมีร้านอาหารอื่นๆ และแวะ shopping ซื้อของกันได้ระหว่างเส้นทางลงไปภาคใต้ ชอบตัวอาคารจัง ดีไซน์แปลกตาสวยมากเลย

ข่าววันนี้ของสายการบินต่างๆ จะกลับมาใช้ 787 อีกครั้ง ทั้ง ANA (All Nippon Airways) และ JAL (Japan Airlines) สองสายการบินใหญ่ของญี่ปุ่นที่มีเครื่องบินโบอิ้ง 787 อยู่ในมือและยังมีรอส่งอีกหลายลำ

แต่เรื่องน่าตื่นเต้นกว่า 787 กลับมาทำการบินอีกครั้งคือ จะใช้เครื่องโบอิ้ง 787 ใน เส้นทางนาริตะ-กรุงเทพฯ นี่แหละจ้าาา
หลังจากการบินไทย (TG) ได้นำเครื่องบินประเภทแอร์บัสใหม่ มาใช้ในเส้นทางนาริตะ-กรุงเทพฯไปก่อนหน้านี้ (A380) การใช้โบอิ้ง 787 ดรีมไลน์เนอร์ ในเส้นทางนี้ก็เป็นสายการบินแรกเลยหละ (ถ้าไม่มีสายการบินอื่นมาปาดหน้านะ ^^:)
แหม่ ใครๆ ก็อยากลองนั่งเครื่องใหม่ๆเนาะ เราเองก็ยอมไปถึงสนามบินนาริตะเลย ทั้งๆที่สนามบินในเมืองอย่างฮาเนะดะก็มี

เที่ยวบินนาริตะ-กรุงเทพฯ จะเริ่มทำการบินตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม 2556 (2013)

หมายเลขเที่ยวบิน JL707/718 มี 4 เที่ยวบินต่อสัปดาห์

ออกจากนาริตะ วันจันทร์ วันอังคาร วันพฤหัสฯและวันเสาร์

ออกจากกรุงเทพฯ วันอังคาร วันพุธ วันศุกร์และวันอาทิตย์

อย่างที่รู้ๆกันว่าเครื่องสำอางนั้นมีเยอะแยะ มากมาย บานตะไท เกินจะจำไหว อันไหนดีไม่ดีบางทีก็ต้องลองใช้กันเอง เพราะผิวแต่ละคนก็ต่างกันนะ

หลายต่อหลายครั้งที่มีคนถามว่า “แคทใช้เครื่องสำอางอะไรคะ” ตอบง่ายมากเลยว่า “ใช้อะไรก็ได้ค่ะ ใช้ได้หมดไม่เคยแพ้” แคทเป็นคนหน้าจืดตลอดเวลาไปทำงาน จะหน้ามีสีเวลาไปออกงานเท่านั้นค่ะ ทำให้ไม่ค่อยมีโอกาสได้แต่งหน้าสวยเหมือนสาวๆคนอื่นทั่วไป

เดือนนี้ลาพักร้อนจากญี่ปุ่นมาพักผ่อนที่เมืองไทย ลองไปเดินๆดูชั้นเครื่องสำอางในห้างสรรพสินค้า
มีให้เลือกตาลายเลยเหมือนกันนะ ตอนแรกเห็นชื่อของ Artistry ชื่อคุ้นมาก แล้วก็มานึกออกว่าแบรนด์นี้นี่หละที่เคยไปเรียนแต่งหน้าด้วย ตั้งแต่สมัยก่อนไปเรียนที่ญี่ปุ่นอีกแน่ะ ….. หลายปีอยู่นะ

ลองเปิดตามไปดูที่หน้า fanpage  https://www.facebook.com/artistrythailand/app_218808051595473  เค้าทำหน้าเพจสวยดี สินค้าเยอะของผู้ชายก็มีแล้วด้วยหละ (เวลามันผ่านไปนานจนลืมนึกถึงแบรนด์นี้ไปเลยจริงๆนะ) แล้วก็ไปเจอแอพที่ Artistry ให้มาใช้ฟรีๆ ชื่อแอพ Mood Of Me ก็เลยโหลดมาเล่นซะ ธรรมดาก็ชอบแชะ แอนด์ แชร์ อยู่แล้ว มี @redlovetree แทบทุกที่เลย โดยเฉพาะแอพแชร์รูปเนี่ยยย …คนตามแคตโตะอยู่จะเบื่อหน้าแคตโตะมากๆ 555

เห็นฟิลเตอร์ของแอพนี้ก็แปลกดีอยู่นะ มีให้ใส่เปอร์เซนต์กับฟิลเตอร์ที่แสดงอารมณ์ต่างๆได้อัพรูปได้ด้วย หลังๆแคตโตะใช้ “ฟิน” ตลอดโดยเฉพาะเรื่องของกิน ฮ่าๆ

ฟิลเตอร์ที่ให้มามีเยอะอยู่เหมือนกัน   beauty happy lucky moody sexy (อันนี้อยากใช้มาก แต่แนวไม่ให้เซะซี่เรยง่าาาา) ยังมีอีกนะต้องลองโหลดมาใช้กัน

แอพใช้ไม่ยากเลย ไม่ซับซ้อน แชร์ไป SN อื่นได้อย่าง Facebook  Instagram หรือ Twitter
แต่ขนาดรูปอาจจะต่างไปจากแอพที่คุ้นเคยนะ ถ้าอยากให้ขนาดรูปเหมาะเจาะกับฟิลเตอร์ที่ให้มาใช้กล้องในแอพถ่ายเลยมีให้เลือกกล้องหน้า-หลัง 

เจอ @redlovetree ได้ทุกที่เลยเนอะ เบื่อหน้าจัง :p

จริงๆแอพนี้  Mood of me เป็นส่วนหนึ่งของ Forward Beauty Community ที่  artistry สร้างขึ้นมาใน Facebook เพื่อกลุ่มลูกค้า artistry โดยเฉพาะ เด๋วแคตโตะต้องไปเป็นสมาชิกก่อนนะ ^^; ตอนนี้ก็อยู่ระหว่างการเรียนรู้เรื่องเครื่องสำอางและกำลังเรียนแต่งหน้าอยู่ เป็นการเก็บข้อมูลไปเรื่อยๆ

จะได้เห็นหน้าแคตโตะมีสี สดใส ในทุกๆวันเนอะ

blog ตอนหน้า มีเรื่องแต่งหน้าแน่นอนนนนนนน ….. สำหรับคนรอและถามมาว่าแคตโตะเรียนแต่งหน้าทำไม

เปรียบเทียบกับปีก่อน (2012) มีจำนวนคนไร้บ้านทั้งหมด 9,576 ราย ลดลง 1,311ราย
แบ่งเป็น
ชาย 7,671 ราย
หญิง 254 ราย
ที่เหลือระบุไม่ได้ 340 ราย

แต่ว่ายอดที่ลดลงไปพันกว่าคน คือ ตายจากไปหรือเปล่า ^^; อันนี้ข่าวไม่ได้บอกสาเหตุจำนวนที่ลดลงนะ…

จังหวัดที่มีจำนวนคนไร้บ้าน (homeless) มากที่สุดในประเทศญี่ปุ่น (2013) คือ
โอซาก้า 2,094 ราย
รองลงมาคือโตเกียว 2,006 ราย
และคานากาว่า 1,395 ราย

ส่วนจังหวัดที่ไม่พบคนไร้บ้านเลย คือจังหวัดชิมะเนะ (Shimane)

แปลข่าวจาก : http://sp.mainichi.jp/m/news.html?cid=20130427k0000m040101000c

วันนึงขายได้มากกว่า 1,500ชิ้นเลยทีเดียว ถึงคราวชาวกรุงโตเกียว ไปต่อคิวซื้อมาทานกันบ้างละ

ความอร่อยจะสู้ชีสสสสสสเค้กฮอกไกโดได้รึเปล่านะ ~

ราคาของ cheese tart นี่ไม่แพงนะ 780เยน แต่ …. เราเข้าใจว่าเป็นคำเล็กๆแบบชีสเค้กทั่วไป พอดีๆคำ ของเด่นของดังคงทำมาคำละ 700เยนคงไม่แปลก พอไปต่อคิวเห็นตัวอย่างในตู้ อ่อ เค้ามีไซส์ใหญ่ด้วย เราคงกินไม่หมด ก็ยังยืนกำเงิน 1,000เยนจะไปซื้ออัน 780เยน กินคนเดียวคำเล็กๆ

ที่ไหนได้ อันเท่าเค้ก 1 ปอนด์แน่ะ …

ระหว่างรอคิวก็เหมือน โดนัทคริสปี้ ร้านเป็นกระจกใสยืนดูไปเกาะตู้ไป อยากจะกินซะตรงนั้นให้ได้เลย หอมชีสมากแต่คิวก็ยาวเหลือเกิน …

ตอนยังไม่ได้ซื้อก็ยังคงนึกว่า ใครจะไปกินหมด ชิ้นขนาดนั้นใหญ่ไป เราซื้อแค่คำเล็กๆชิ้นสองชิ้นก็พอ …
ยืนดูขนมอย่างอื่นต่อไป ขนมอย่างอื่นก็มีชีสเป็นส่วนประกอบหลัก บางครั้งก็มีโปรโมชั่นขายคู่ cheese tart นี่ด้วยนะ *อ้วนให้ครบสูตรเลย

แถวขยับมาหน้าร้านแล้ว อีกไม่นานละ

พนักงานถามว่าเอาแบบ medium หรือ rare ดีคะ แล้วชี้ไปที่ตู้ให้เลือก
บร๊ะ ! มันใหญ่ขนาดนี้! เอามีเดี่ยมละกันค่ะ ไม่ค่อยชอบชีสเยิ้มๆ
(ถ้าเอา Rare ชีสจะเยิ้มมากเลยค่ะ กลัวตักปุ๊บชีสไหลติดจาน อดกิน)
*รูป ซ้ายคือแบบ rare ขวาคือ medium*

มาถึงตรงนี้ต้องขออภัยที่จะไม่มีรูปช้อนกำลังตักชีสทาร์ทเอาเข้าปากให้ชมกัน
เพราะว่า ซื้อมาวันย้ายบ้าน รื้อของออกจากตู้เย็นหน้าชีสเรา เละ ไม่เป็นท่าเลย อายที่จะถ่ายรูปให้ชม

สรุปเลยได้มั้ย … กินอะไรก็อร่อยไปหมดนะเรา

อร่อยสำหรับคนไม่ชอบหวานเลี่ยน ลืมว่าเป็นชีสไปได้เลย

คนที่ไม่ชอบชีสเยิ้มอาจจะไม่ชอบของร้านนี้ เพราะต่อให้เลือก medium เหมือนเรา ชีสก็ยังเยิ้มอยู่ดี
ขอบทาร์ทไม่กรอบเหมือนทาร์ทผลไม้ที่เคยทาน แต่ก็ไม่ได้นิ่มเหมือนขอบขนมปัง

เอาเป็นว่า ให้ซื้อกินอีกก็เอาละกันหละ ขอทดสอบความชัวร์อีกรอบ~ แต่จะมีครั้งที่สามมั้ย ไม่รู้นะ เพราะครั้งแรกด้วยความที่ยุ่งๆไม่มีเวลามาละเมียดกิน 55 …

Cheese tart อันใหญ่เท่านี้ ….!!!

พิกัดร้านตามนี้ทั้งสามสาขา http://www.pablo3.com/shop.html

ส่วนสาขาชิบุย่า อธิบายง่ายมาก ตรงเข้าไปใน Senta-Gai เลยนะ ร้านอยู่ขวามือต้นๆซอยเลยจ้ะ
*Senta-Gai คือถนนเล็กๆที่เดินเข้าไปตรงแยกใหญ่ชิบุย่านะ หน้าซอยมีตึก Q-Front ( ที่คุ้นๆตาคือที่มี Tsutaya-Starbucksอยู่ในตึกน่ะ)

พอวันนี้เพลง “แด่เธอที่รัก” ของ Klear ผ่านเข้ามาก็น้ำตาซึม ~*

รักที่ผ่านพ้นไป จะรักไหนครั้งไหน ไม่มีลืมหรอก อยู่ที่ว่ามันจะกลับมาทำให้เรานึกถึงมันอีกครั้งเมื่อไหร่ …

บางช่วงเวลาแค่ผ่านไปเสี้ยวนาที ก็สามารถรื้อฟื้นเรื่องราวของอดีตกลับมาได้หมดเลย

เหลือเพียงความรัก ที่ไม่มีเธอแล้ว คิดถึงเธอ มากมายเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันได้พบเจอ 

กลับมีเหลือเพียงตัวฉัน กับใจที่มันแทบสลาย… 

เธอทนทุกข์ใจ ทรมาน และต้องอ้างว้าง ปวดร้าวมาเท่าไหร่ ฉันไม่เคยรู้เลย

เธอซ่อนน้ำตาไว้ข้างใน ไม่ให้ใครเห็น เธอเข้มแข็งอย่างนั้น ทั้งหมดเพื่อฉัน

ฉันเพิ่งได้รับรู้ความจริงที่เป็น ที่เธอแอบเก็บไว้ ฉันเพิ่งรู้เมื่อวันที่เธอจากไป มันสายไป

ยังรอวันที่จะได้เจอและได้พูดคำขอโทษด้วยตัวเอง แม้เวลาจะผ่านไปนานเกือบสิบปีแล้วก็ตาม

“ดูแลคนรักให้ดี” ถ้าต้องเลิกจากกันก็ควรจากกันด้วยดี อย่าทำให้เค้าเสียใจ

เพราะบางครั้งก็ไม่มีวันข้างหน้าให้พูดคำว่า “เราขอโทษ” 

ความน่าสนใจอยู่ที่ประวัติศาสตร์การเข้ามาตั้งสาขาของสตาร์บัคส์นั้น ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศแรกที่สตาร์บัคส์เลือกมาเปิดสาขาที่ต่างประเทศซึ่งก็ตั้งแต่ปี 1996 สาขาแรกอยู่ที่กินซ่า (ห้างมัตทสึยะ)

ทั้งหมดทั่วประเทศญี่ปุ่่นถึงเวลานี้ก็มีมากกว่า 850สาขา และเข้าใกล้ 1,000สาขา ยกเว้นแต่สองจังหวัดที่ยังไม่เคยมีสตาร์บัคส์มาก่อน คือ จังหวัดชิมะเนะ (Shimane、島根県) และ จังหวัดทตโทริ (Tottori、鳥取県)

แต่วันนี้ (27 มีนาคม 2556) ได้ทำการเปิดร้านสตาร์บัคส์สาขาแรกแล้วที่จังหวัดชิมะเนะ (Shimane、島根県)
ทำให้เหลือเพียงแค่  จังหวัดทตโทริ (Tottori、鳥取県) เพียงจังหวัดเดียวจากทั้งหมด 47จังหวัดของประเทศญี่ปุ่น …

วันเปิดร้านวันนี้มีแก้วที่ทำออกมาเป็นที่ระลึกของจังหวัดชิมะเนะ (Shimane、島根県) ด้วย สวยงามมาก

ลวดลายเป็นแลนด์มาร์กที่สำคัญ เช่น ประภาคารของจังหวัดชิมะเนะ (Shimane、島根県)

จากข่าวบอกว่า มีคนมาต่อคิวเพื่อมาร่วมแสดงความยินดีกับการเปิดร้านใหม่และเป็นสาขาแรกของจังหวัดนี้ ซึ่งมาก่อนล่วงหน้าเป็นวันเลยทีเดียว

ไม่มีโอกาสได้ไปแถวนั้นแน่ๆเลย แก้วสวยมากน่าสะสม
ก่อนหน้าที่จะเปิดสาขาแรกที่นี่ คนจากสองจังหวัดนี้ต้องนั่งรถไปซื้อถึงจังหวัดโอซาก้า ไกลถึง ３−４ชั่วโมงเลยนะ

เอาละเอาใจช่วยจังหวัดสุดท้ายกัน ทตโทริ (Tottori、鳥取県) ！！！

เรื่องของสตาร์บัคส์ญี่ปุ่น (Starbucks Japan) มีให้อ่านเพิ่มเติม กดดูได้ที่นี่จ้าา http://redlovetree.com/?cat=46

ไปซื้อมาดู … เปิดๆดูยังไม่ได้อ่านเลย
f^_^;

ตามไปดูกันว่าในหนังสือมีเรื่องราวอะไรของจ็อบส์บ้าง
ปกของเดือนมีนาคม

แกะ …

อ่อ ลืมบอกไปว่าเล่มนี้แถมปฏิทินเล็กของสำนักพิมพ์ด้วยค่ะ

หลายที่ลงรูปปกใน ถ้ามองหาในร้านหนังสือไม่เจอแน่จ้ะ ปกหน้าเป็นอีกรูป มีแค่กรอบเล็กๆวงไว้เอง

หน้าแรก เปิดไปก็เจอลุงจ็อบส์หนึ่งรูป

ตามมาด้วยปกคุ้นตา

จ็อบส์ ตอนหนุ่มๆนี่หล่อจริงๆนะ

หน้าแรกๆพูดถึงจ็อบส์กับวอลเตอร์
เรื่องการทำหนังสือ

บทต่อมา พูดถึงในวัยเด็กย้อนไปถึงปี 1962 ที่ แคลิฟอร์เนีย จนถึงชีวิตในวัยหนุ่ม

ตอนแรกมีประมาณ 40หน้าและปิดท้ายด้วยโฆษณาของตอนสองที่จะวางขายในเดือนเมษายน

เส้นลายวาดการ์ตูนญี่ปุ้นนญี่ปุ่น
จับหนังสือแล้วมือดำเลย
ก็อ่านไม่ยากแต่ก็ไม่ง่าย มีคันจิไม่คุ้นหลายตัวอยู่ แต่ถ้าเป็นแฟนสตีฟ จ็อบส์อยู่แล้ว ชีวประวัติพอรู้ดูภาพอย่างเดียวเข้าใจแน่นอน

ราคา … 500เยน ไม่แพงเพราะเป็นราคาหนังสือการ์ตูนที่นี่ เป็นบาทไทยอาจจะดูแพงไปสักนิด แต่เรทเงินต่ำลงแล้ว เล่มนี้เหลือราคาแค่ 150บาทเอง

ยุคสมัยของไทโชนั้น เทียบเป็นปีค.ศ.จะราวๆปี 1912-1926

(ปี 1912 นับเป็นปีไทโชที่ 1~) เป็นยุคสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิโยะชิฮิโตะ

ร้านขนมน้องกระต่ายนี้มีมาตั้งแต่ปีไทโชที่ 2 (ปีค.ศ. 1913)

ถ้าพูดถึงขนมโดรายะกิ คนญี่ปุ่นหลายคนต้องนึกถึงร้านนี้เป็นร้านแรกแน่ๆ ซึ่งโดรายากิของร้านนี้ได้รับการขนานนามว่าอร่อยมาก ขายดีและหมดเร็ว
เราก็ไม่เคยทัน ไปมาสองครั้งก็ได้ขนมอื่นมาทั้งสองครั้งเลย มาทาขนมกันดีกว่า

กล่อง ห่อมาเรียบง่ายแต่ดูดีสุภาพเป็นของฝากผู้หลักผู้ใหญ่ได้เลย วันแรกเราได้ขนมกล่องนี้มา มีขนมไส้ต่างๆทั้งหมด 8 ชนิด
กินจนรู้เลยว่า ตัวเองชอบหรือไม่ชอบ ถั่วสีแดง ถั่วสีขาว(ถั่วเหลือง) หรือแป้งของขนมแบบไหนที่ชอบ/ไม่ชอบ ลองได้ในกล่องเดียวเลย
*ถุงกระดาษคิดเงินเพิ่ม ถุงละ 20เยน ยับ ยู่ ยี่ เลยเพราะเอาใส่กระเป๋ามาอีกที แล้วจะเสียเงินซื้อถุงทำไมเน้อออ

รสชาติ อร่อยยยยยย แป้งนิ่ม กลิ่นหอม ไส้ถั่วไม่แข็งด้วย

ต่อไปขนมกระต่าย ขนมแนะนำและมักจะลงหนังสือบ่อยๆในญี่ปุ่น ช่วงที่เราไปซื้อมีสองสีด้วย กระต่ายขาวกับกระต่ายแดง
แต่กระต่ายแดงหมด อดอีกตามเคย

มันจูกระต่ายขาวอย่างเดียวก็ได้…ห้าตัวในหนึ่งแพค

น่ารักจนไม่กล้าจับกินเลย แต่ก็ต้องลองกินดูนะ

กระต่ายโดนแยกร่างกลางลำตัว

อร่อยกว่าขนมในกล่อง 8ชิ้นอีกแน่ะ 555~ กินกระต่ายทีเดียวเลยสองตัว อร่อยไม่อยากหยุดกิน

โอะโอ ~ กระต่ายออกมาจากหนังสือ

มีขนมอย่างอื่นกว่า 25ชนิดให้เลือกทานกันเลย ถ้าสนใจร้านนี้ตามไปที่นี่ได้ Usagiya หรือจะแวะไปที่ห้างมัตทสึยะ ที่อาสากุสะได้เลยมีที่ชั้นขายขนมในห้างเลยจ้าาา ~

ร้านนี้แคตโตะแนะนำลงหนังสือนำเที่ยว Guide Book ของแคตโตะด้วยจ้าาา ~
หนังสือจะออกมาเผยโฉมเร็วๆนี้แน่นอน ~