เล่าให้ฟังนรกและสวรรค์ที่ฉันได้ไปดู….วันก่อนที่วัดโทโจจิ (東長時-Tochoji)

  東長時 (Tochoji) ที่กิองของจังหวัดฟุคุโอกะ (ชื่อกิองเหมือนกับที่เกียวโตนั่นหละ) เราไปดูนรกและสวรรค์ที่วัดนี้มา เล่าให้ฟัง … สั้นๆ   หลายคนคงเคยไปแต่หลายคนอาจจะไม่รู้ว่าที่นี่มีองค์พระใหญ่ที่ทำจากไม้และแกะสลักสวยงามมาก คือ ฟุกุโอกะไดบุทสึ (Fukuoka Daibutsu) (ห้ามถ่ายรูปนะ) และ ด้านหลังองค์พระสามารถเข้าไปเดินวนออกอีกทางนึงได้ ทางเข้ามีภาพแสดงนรกภูมิซึ่งเหมือนคำสอนของพุทธไทยเลยหละ มีทั้งตกกะทะทองแดง ไม้แหลมจิ้มพุง เปรตปากเท่ารูเข็ม เสียงคนพากษ์เป็นภาษาญี่ปุ่นถึงความอดอยากโหยหิวของเปรตเหล่านั้น มันเงียบ สงบและทางเดินที่เข้าสู่ความมืดมิด ………………….. ระยะแค่เดินอ้อมองค์พระไม่ไกลมากเมื่อมองจากทางสว่างแต่ เมื่อได้เข้าไปพ้นระยะแสงส่องถึงมันมืดสนิท มองไม่เห็นอะไร ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงคน เดินคนเดียวไปตลอดทางพร้อมกับหายใจลึกๆ นึกถึงภาพนรกภูมิกับคำพูดที่พูดถึงเปรตเหล่านั้น มันน่ากลัวจนก้าวขาแทบไม่ออก กับ กลัวจะมีขั้นบันไดหรือเนินสะดุดหัวทิ่ม พอใกล้ถึงทางออกมีแสงลอดออกมานิดนึง เหมือนออกสู่ทางสว่างเสียงแรกที่ร้องออกมาเลยคือ “ฮ้าาาาา~สว่างแล้ว” แล้วก็จะพบกับรูปของเทพเทวดาบนสวรรค์อยู่ด้านซ้ายมือเป็นภาพสีขาวสะอาดซึ่งเห็นแล้วช่างต่างกับภาพนรกภูมิที่มีแต่สีดำแดงไฟร้อนแรงน่ากลัวมาก ถึงจะไม่ได้ดูแปลกใหม่ บ้านเรามีเปรตตัวใหญ่กว่า ทำน่ากลัวกว่า แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เราอยากนำเสนอกว่าที่ใดเหนือกว่า “นรกกับสวรรค์” ที่ไหนๆก็คงเหมือนกัน แต่ตรงกันที่ประเทศญี่ปุ่นก็มีคำสอนแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะพระคูไค หรืออีกชื่อคือ โคโบ ไดฉิ เป็นวัดที่ท่านสร้างขึ้นหลังจากไปศึกษาพระธรรมที่ประเทศจีน คำสอนจึงคล้ายกับบ้านเรา และ … มันก็ทำให้คนกลัวได้ด้วย […]

ขนมรูปปลาไท … ปลาชื่อ “ไท”มีความหมายดีด้วยนะ

[ปลาไทของฉันตายแล้ว] ปลาไท เมื่อก่อนราคาแพงมาก ชาวบ้านจะเอาไว้กินฉลองกันตอนมีงานใหญ่ งานมงคล เพราะคำว่า “ไท” มาจาก “โอเมะเดะไท/ไต” การร่วมแสดงความยินดีต่างๆ และเนื่องจากปลาไทมีก้างเยอะ เด็กๆจึงต้องกินอย่างระมัดระวัง ทำให้ผู้ใหญ่คิดค้นทำขนมรูปปลานี้ขึ้นมาเพื่อให้เด็กๆทาน เค้าว่ากันว่า สมัยก่อนเด็กคนไหนได้ขนมปลาไทนี้นะ กระโดดโลดเต้นดีใจยกใหญ่เลย เราได้รับขนมน้ำตาลก้อนรูปปลาไทจากโรงแรม Karatsu Seaside Hotel วันที่ไปเยี่ยมชมโรงแรมมาชิ้นหนึ่ง หางหักตั้งแต่ยังไม่ได้เอาลงกระเป๋าเดินทางเลย … จะกระโดดโลดเต้นดีมั้ย ♪(*^^)o∀*∀o(^^*)♪ 鯛形のお菓子を貰いました。 お話を聞かれたら鯛は「おめでたい」の 「たい」なんですね〜 これって、、タイでタイ人に鯛を食べさせて喜ぶのかな?! wwwwww

[Diary] ขนมเต็มบ้านของมุ้งมิ้งเต็มห้อง

เดินทางตลอดเดือนนี้กลับมาบ้านก็แค่เปลี่ยนกระเป๋า เปลี่ยนเอาเสื้อผ้าเก่าออก แล้วเอาเสื้อผ้าใหม่ใส่ไปแล้วก็เดินทางต่อ เป็นแบบนี้อยู่สามเดือนแล้วจน “โฮมซิค” คิดถึงบ้านเลยทีเดียว กลับมาบ้านแต่ละทีก็จะมีกล่อง มีพัสดุส่งมา กว่าจะได้แกะก็ต้องรอวันหยุด กล่องไหนเป็นขนมหยิบมาดูๆวันหมดความอร่อยแล้วก็วางไว้ เตรียมเอาไปให้น้องๆที่โรงเรียน ส่วนกล่องไหนแกะแล้วเป็นของใช้ก็เอาลงกล่องรวมๆไว้ก่อน ตั้งใจว่าจะให้เป็นของฝากสำหรับแฟน @japaijapan วันนี้ได้ฤกษ์รื้อของสองสามลังออกมา /me ปาดเหงื่อ ถ่ายรูปทีละชิ้นไม่ไหว เยอะจริงๆ ตั้งแต่งานสัมมนาทั่วประเทศญี่ปุ่นที่ฮอกไกโดจนลงไปลั้นลาคิวชูและของฝากจากผู้ที่เอ็นดู @redlovetree ทั้งหลาย (ก็ตามธรรมเนียมญี่ปุ่นหละค่ะ จบงานกันแล้วต้องส่งเมล์ขอบคุณ ถูกใจกันก็ส่งขนมตามไปให้อีก) ในรูปนี้มาตั้งแต่เหนือสุดจากเกาะบนสุดของญี่ปุ่น ฮอกไกโด ไปจนเกาะล่างสุดของญี่ปุ่น โอกินาว่า ของเล็กๆน้อยๆ ส่งมาพร้อมกับแผ่นพับ หนังสือ DVD แนะนำการท่องเที่ยวต่างๆ หนักมากและที่บ้านตอนนี้ก็เหมือนการท่องเที่ยวแห่งประเทศญี่ปุ่นมาเปิดบูทบริการให้ข้อมูลและแจกแผ่นพับเลยทีเดียว -”- –Hokkaido Series– ทั้งชุดนี้ทำมาจากวัตถุดิบธรรมชาติอย่างเมลอน สตอเบอรี่ คืออ่านแล้วอยากเอามากินมากกว่า  *เซ็ตนี้ลาเวนเดอร์จากเมืองฟุราโน่* Most popular cookie in Hokkaido,Japan ร้านขนมเก่าแก่ SenShuAn ตั้งแต่โชวะปีที่ 5 (1930) ส่งขนมมาให้อีกหนึ่งกล่องใหญ่ เรียนรู้เรื่องใหม่ได้จากหมีในกระป๋องว่า “ยะมะโอยะจิ” […]

*~จัดกระเป๋าเที่ยวญี่ปุ่นยังไงลองดูสไตล์เรามั้ยหละ~*

เป็นนักเดินทางท่องเที่ยวเต็มตัวสำหรับปีนี้ ปีที่ไม่ต้องเก็บกระเป๋าเดินทางเข้าตู้เลย แถมยังต้องเอาออกมาเรียงไว้ครบทุกไซส์ทุกขนาด เพราะการเดินทาง 3วัน 5วัน 7วัน หรือ 10วัน ไซส์ของกระเป๋าเป็นสิ่งแรกที่เราต้องเลือกมันก่อนเสมอ (รวมถึงขากลับด้วย ถ้าไปเที่ยวคงต้องเผื่อที่สำหรับใส่ของกลับมา แต่ถ้าไปบิซิเนส ทริปแบบเราบ่อยๆก็ใช้วิธีส่งพัสดุกลับมาแล้วเอากระเป๋าใบเล็กไปแทน อย่างน้อยไปทำงานก็นึกถึงมารยาททางสังคมหอบหิ้วใบใหญ่ไปเหมือนจะไปลั้นลา~ก็ดูไม่เหมาะสม)   คนเดินทางบ่อย ก็จะมีวิธีการจัดการกับกระเป๋าตัวเองได้อย่างรวดเร็ว บางคนก็มีอุปกรณ์ของใช้ไว้อีกชุดเป็นชุดสำหรับเดินทางอาจจะใส่ไว้ในกระเป๋าเลยก็ได้ สำหรับเราจะมีกระเป๋าแยกเป็นชุดๆออกอีกหลายใบเพื่อง่ายต่อการจัดเก็บแล้วก็เวลาจะเปิดกระเป๋าหยิบอะไรต่อหน้าสาธารณะชนจะได้ไม่อาย อันนั้นโผล่อันนี้แล่บ นะจ้ะ ..   ทีนี้มาพูดถึงเที่ยวในประเทศญี่ปุ่นกันต่อ (ในญี่ปุ่นนะ แต่จะเอาไปใช้กับประเทศอื่นก็ไม่ว่ากัน) จากการเดินทางมาเหนือจรดใต้พักโรงแรมมามากพอตัว โรงแรมในญี่ปุ่นยังขาดหรือไม่ครบตามความต้องการของเรา จึงต้องแบกภาระนี้ใส่กระเป๋าเดินทางไปด้วยเสมอๆ อาจจะดูเป็นเรื่องตลก แต่บางคนอาจจะร้องออกมาว่า “ใช่ ชั้นก็คิดแบบนี้” “จริงครับ ผมก็เป็นเหมือนกัน” เราให้ไว้เป็น  5 อย่างมหัศจรรย์ ที่ต้องติดกระเป๋า มันจะเหมือนของวิเศษมาก 1. ปลั้กไฟ สามตา สี่ตา หรือแปดตาก็พามาเถอะ *ที่มีสายลากยาวๆมาก็จะดี เพราะเหตุใดทำไมต้องพกปลั๊กพ่วง : โรงแรมญี่ปุ่น รูเสียบ หรือ เต้าเสียบเนี่ย น้อยมาก บางเรียวกัง(โรงแรมสไตล์ญี่ปุ่น) หาไปเถอะมีรูเดียวแล้วเสียบปลั๊ก TV […]

[Diary] ของฝากของดี มีเบียร์เด็ก!! จังหวัดซะงะ

ได้รับของฝากจากหนุ่มญี่ปุ่นที่บินตรงมาจากจังหวัดซะงะ หอบหิ้วขนมของฝากขึ้นเครื่องมาให้แล้วก็สาธยายถึงขนมร้านดังประจำจังหวัดและ “เบียร์เด็ก” ของจังหวัดซะงะ พูดถึงเบียร์เด็กของแปลกกันก่อนดีกว่า “เป็นเด็กจะกินเบียร์ได้ไง” มันก็เลยไม่ใช่เบียร์ที่มีแอลกฮอล์ แต่ทำสีและฟองออกมาเลียนแบบเบียร์ผู้ใหญ่ได้เหมือนเป๊ะ คนญี่ปุ่น หลายคนดื่มเบียร์กันเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน หลังเวลาเลิกงาน วันหยุด วันเทศกาลต่างๆ เบียร์ก็เลยเป็นสิ่งที่จะขาดเสียไม่ได้เลย เด็กๆที่โตมาก็จะคุ้นเคยกับการ “คัมไป” หรือชนแก้วดื่มเบียร์ตามเทศกาลต่างๆ ก็ต้องพฤติกรรมอยากเลียนแบบ และเบียร์เด็กนี่ก็คือคือคำตอบ ส่วนขนมที่ได้มากล่องนึง แกะแล้ว อ่อ 〜 ขนมนี้นี่เองหน้าตามันน่ากินมากแล้วก็ดูดีมีสกุลเลยเชียว ตามที่คนเอามาฝากได้บอกไว้ว่า เป็นร้านดังในจังหวัดซะงะและก็เปิดมานานหลายสิบๆปีเลยทีเดียว เปิดดูขนมอย่างอื่นในร้านเค้าก็แบบว่า “อูวว น่ารัก หน้าตาดี น่ากินมาก” ขนมที่เราได้มาหน้าตาเป็นแบบนี้ เวบไซด์ของร้านนี้นะ Muraokaya

บรรยากาศสมัยโชวะที่ค่อยๆถูกลบเลือน : ย่านอุเอะโนะ【บอกเล่าประสบการณ์ที่ญี่ปุ่น】

จริงแล้วก็เป็นไปตามยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลง จะให้ทุกอย่างคงอยู่เหมือนเดิมตลอดไปก็คงจะยาก โดยเฉพาะตึกอาคาร บ้านที่อยู่อาศัย ที่ต้องพัฒนาปรับปรุง เปลี่ยนหน้าตาให้ทันสมัยทันยุคและเหมาะกับสภาพความเป็นอยู่ของคนในยุคนั้น เมื่อวานนี้หาข้อมูลของตึกตึกนึง อยู่หน้าสถานีอุเอะโนะ (Ueno Station) ที่นี่เพิ่ง New Open ตึกใหม่ภายในเป็นร้านอาหาร ร้านกาแฟและร้านขนมชื่อดังมารวมกันอยู่กว่า 19 ร้านค้า ชื่อ “UENO no Mori SAKURA Terrace” ก่อนที่จะมาเป็น “UENO no Mori SAKURA Terrace” นั้น ตึกนี้เคยเป็นห้างสรรพสินค้ามาก่อนชื่อ Ueno Shochiku Department Srore มีทั้งโรงละคร มินิเธียเตอร์ ชั้นล่างก็เป็นร้านค้า ร้านอาหาร ความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเริ่มออกมา ค่อยๆขยายกว้างไปเรื่อยๆ จนพบข้อมูลครบทั้งสามตึก แต่ละตึกมีความเป็นมายาวนานตั้งแต่สมัยโชวะ (1926–1989)แต่ตึกเหล่านี้ถูกสร้างมาราวๆปี 1950 (หลังสงครามโลกครั้งที่สองที่สิ้นสุดปี 1945) *จากรูป UENO no Mori SAKURA Terrace คือตึกถัดจากตึกสีแดง* รูปภาพจาก http://tokyostair.web.fc2.com/TokyoArch/Photo/06/UenoDepart.html  สิ่งที่ทำให้เราอยากรู้อยากเห็นคือว่า เรารู้สึกว่าเราอยู่ทันตึกพวกนี้ด้วย! […]

「じとっこ組合」มาลองกินเนื้อไก่ดิบกันดูมั้ย ~ เนื้อไก่จากจังหวัดมิยะซะหงิ

อาจจะดูแปลกที่ blog ตอนนี้มาชวนกันกินไก่ดิบ! จริงแล้วร้านนี้เป็นร้านโปรดอันดับต้นๆเลย ถ้าไม่ติดว่าคิวยาวก็จะนึกถึงตลอด   สำหรับคนชอบทานเนื้อไก่ ของร้านนี้เป็นฟาร์มเค้าเองที่อยู่เมืองนิจินัน (日南市)จังหวัดมิยะซะหงิ (宮崎県) เมนูมีหลายหลายอย่าง หลักๆก็ทำมาจากไก่ ทำได้หลายเมนูเลยหละ ถึงร้านก็เสิร์ฟกันก่อนเลย กะหล่ำปลีกรอบๆกับแตงกวา ให้มาจิ้มกับมิโซะที่มีรสชาติเฉพาะของร้านนี้ (ตอนกลับบ้านให้กลับมาอีกหนึ่งกระปุกเล็กด้วยทุกครั้ง กินที่บ้านจะได้นึกถึง กะหล่ำปลีญี่ปุ่นกินสดๆกรอบๆหวานๆ แนะนำให้ทานเป็นของว่างได้เลย 555~ เมนูที่สั่งประจำเหมือนเป็นกับข้าวกินคู่กับข้าวสวยร้อนๆก็คงไม่พ้น ChickenNanban ไก่ไร้กระดูกทอดออกรสหวานแล้วราดหน้าด้วยซอส Taru-taru แบบญี่ปุ่น (ซอสนี่ทำจากมายองเนส ไข่ อร่อยยย ทำเองได้ง่ายมาก) จานนี้ไม่มีรูปเพราะหิวเกินไป และไม่ใช่นางเอกที่จะนำเสนอคราวนี้ ^^; ซาชิมิไก่ หรือ ไก่ดิบ กันดีกว่า จานนี้สั่งมาก็กินแต่ให้สั่งเองก็คงไม่ … เป็นเนื้อไก่ดิบผ่านการย่างผิวๆนิดหน่อย สุกบางส่วน มีซอสหวานๆและหอมใหญ่กับต้นหอมให้ทานคู่ *ขอบอกว่า มันไม่คาวเลย อร่อยนุ่มนิ่มอีกต่างหาก แต่เคี้ยวนานหน่อยนะ ส่วนอีกจานเพิ่งได้ลองวันนี้เลย มาทั้งไก่ดิบ ไข่ดิบ ในจานเดียวกัน ก็ไม่คาวอีกนั่นหละ ไข่สดของญี่ปุ่นอร่อย ไม่ว่าจะเอาไปทานกับสุกี้ (แบบญี่ปุ่นนะ ไม่ใช่ตีไข่ใส่หม้อแบบสุกี้ไทย) […]